1 november mijlpaal: top van de eerste quiltlessen af!

Op 1 november 2014 was de top af, waarmee ik dit blog begon... Helemaal met de hand, zelfs de cornerstones en de sashings. Wat een monnikenwerk was dat. Dat doe ik in het vervolg toch echt liever met de naaimachine.

Hier ligt hij op de keukentafel, waar ik hem inmiddels op gedubbeld heb, maar daar heb ik geen foto's van. Het was al erg zwaar werk, zittend in de trippelstoel, met grote lappen slepen. De achterkant is een half dekbedovertrek van Ikea, wit met blauw toile poppetjes, uit de graaibak omdat er geen sloop meer bij was. Het is vrij los geweven, wat volgens mij een voordeel is bij het doorpitten. Gewone dekbedstoffen zijn vaster geweven en daardoor prikt dat zwaarder.

Hier nog een keertje tegen het licht, met lieftallige assistentie van Bas. Het hartje erboven berust puur op toeval, maar vind ik wel heel grappig. Onderbewust... Nog een grapje: toen ik aan de kindjes vroeg voor wie deze quilt nu moest worden, zeiden ze dat dit wel echte mamakleuren waren en dus wordt dit een echte mamaquilt.

Vest voor Merle

Vorig jaar mocht mijn petekind Merle zeggen wat ik voor haar zou breien. Ze wilde een aquablauw vest van katoen, zonder veel fratsen, maar wel graag met een overslag. Dat heeft met al dat zwanger zijn en  lichamelijk ongemak lang stilgelegen, maar nu vond ik dat het voor haar verjaardag af moest zijn. Voor het feestje, wat later dan haar verjaardag door de vakantie, was het af. Gelukkig, er gingen wat nachtelijke uren inzitten omdat Amia het erg lang volhoudt 's avonds. De rand heb ik, voor vormbehoud, gehaakt en dat ging relatief vlot.

Als grapje heb ik er een muisje bij gehaakt, met een sliertjesstaart. Ze was er best blij mee, maar ik heb het op Irene en Simon gepast en nu valt hij wel erg groot. Ze zal er een beetje in moeten groeien...

Nu mag ik weer verder met sokken voor mijn veel te hard groeiende koters, maat 36, 33 en 27 op het moment!

Vlot gevouwen en geplooid

Gisteravond heb ik bij Heleen, op mijn verzoek beneden, want de trap haal ik niet meer, het laatste blokje van de cursus gemaakt. Het zijn er nu 25 en ze moeten allemaal nog een rand, wit of kleur, dus dat hebben we ook goed doorgenomen. Ik ben opgelucht dat ik deze mijlpaal nog gehaald heb voor de kleine er is. 

Vandaag heb ik, gezeten op mijn bureaustoel met wielen, de lapjes geschikt op een fleece van de Ikea. Dat kleeft genoeg om niet te hoeven spelden en je kunt makkelijk kiezen waar je iets wil veranderen. Voor de randen wil ik graag de stoffen die ik al gebruikt heb laten terugkomen. Dat varieert van oude lakentjes en oude overhemden tot officieel voor deze quilt aangeschafte witte fat quarters van Gelrebloem van de beurs in Arnhem. Er zitten ook lapjes in van het quiltuitje van de Vlotte Naald van afgelopen voorjaar, de winkel in Deurne, waar ik de naam niet meer van weet.

Voor de achterkant heb ik net niet genoeg van 1 grote lap, dus ga ik er een paar combineren. Dan houdt ik zelfs nog wat stukjes over voor randen aan de voorkant. Dit is het voorlopig idee en dan voor de binding een streepjesstof.

In het midden houd ik dan een vierkant over, wit of een lapje met strepen, waar ik dan mooi het label van kan maken met alle gegevens. Ik heb expres niet dezelfde naden gepakt als aan de voorkant, zodat ik niet over extra dikke naden moet bij het doorpitten. Ik zit er sterk over te denken om dat met de walking foot machinaal te doen, maar dat is van later zorg. Ook deze quilt parkeer ik nu tot na de kraamtijd, als ik weer kan staan om te snijden en weer met de naaimachine kan werken.

Hartjesnaaldenmapje

Dit is een pakketje van de Quiltkoffer. Ik heb het afgelopen zondag in elkaar gezet met de hand. 

Voorkant met logcabin, achterkant ook, maar waarschijnlijk was dat niet de bedoeling want ik heb nu een lapje over wat daarvoor had kunnen dienen. Ach, ik vond het leuk om te doen.

De binnenkant heeft vilten zijkanten voor de naalden en spelden, ik heb er ook al een stoeltje garen en een inklapbaar schaartje in gestopt om iets op locatie te kunnen naaien, ging prima.

Ik heb de stoffen hartjes helemaal met kleine festonsteken afgewerkt, met twee draadjes borduurzijde, maar ik denk dat ik daar 1draad had moeten nemen, want ik heb een beetje uit mijn eigen voorraad moeten gebruiken en de rest van het pakketje was heel ruim bemeten. Gelukkig had ik de kleur, nog van mijn oma geweest, op een kartonnetje zitten. 

Het was leuk om een snel werkje te doen, iets wat je gewoon af kunt krijgen. Dat moet ik maar eens vaker proberen te doen. Ik heb nu van Atelier Bep ook een paar kleine patroontjes en die vereisen wel dat ik zelf de stofjes bij elkaar zoek in mijn voorraad, maar verder niet veel werk.