Na een zware en traumatische bevalling is zondag 16 maart onze geliefde dochter Amia geboren. Moeder en kind waren beiden ziek en moesten aan de antibiotica infusen. Later moest Amia ook nog onder de blauwe lamp vanwege geelzien. Sinds donderdagmiddag zijn we weer thuis en mochten we eindelijk aan de kraamtijd beginnen. Het lijkt erop dat, hoewel mijn lijf eerst niet genoeg had voor haar, de borstvoeding nu op gang begint te komen. Vanaf dat we thuis waren hebben we bij kunnen voeden met moedermelk van Vera, die ik daarvoor oneindig dankbaar ben. Amia is prachtig en pakt haar leven na haar moeilijke start goed op. Eerst mama en de rest komt later.
Er is nog geen kraambezoek geweest. Alleen de opa en oma's die voor de groten hebben gezorgd alle tijd dat wij in het ziekenhuis waren, in totaal 10 dagen, hebben haar heel even gezien. Dat komt nog wel. Ik geniet op dit moment van mijn kind aan de borst en van de relatieve rust van weer thuis zijn. De quilt was mee naar het ziekenhuis en heeft de couveusesuite van Amia wat opgevrolijkt.
