Quilt voor op de bank

Wat is het lang geleden. Druk druk druk;-) Amia groeit goed, maar is nu ziek, ocharme. Martin is met Pinksteren erg ziek geworden, wat toch weer een rondje huisartsenpost nodig maakte. Ikzelf ben al weken aan het snotteren en hoesten. Slaapt mijn dame eindelijk, hoest ik mezelf wakker... Ik heb wel wat tussen de bedrijven door kunnen doen, maar (natuurlijk) niet zo veel als ik wilde. De top voor Carola is af. Ik had zeer gewaagd een pakket, Front Porch, gekocht via Craftsy.com, in Amerika, met onder andere de kleur van haar woonkeukenmuur. Het heeft goed uitgepakt en het werkte lekker. Het kamerscherm wat eigenlijk voor de badbevalling bedoeld was, heeft nu een functie als designwall gekregen. Het doet het uitstekend.
Nu probeer ik van een layercake die ik meebesteld had in mijn eigen kleuren een quilt voor onszelf te maken, dat schiet er namelijk makkelijk bij in. Ik heb nu alles gesneden klaarhangen en als ik 5 minuten geen kind vast heb, kan ik weer iets stikken. De top is af.

Paasjurken voor twee zussen

Ik heb voor mijn beide dames een pillowcase dress gemaakt voor 

Pasen.

Luier voor babypop

Nieuwe kindjes zorgen voor nieuwe interesses bij de groten. Dus heb ik nu een wasbare luier gemaakt voor de babypop en zit er nog 1 in de pijplijn voor een knuffelbeer. Compleet met inlegger. Helemaal echt.

Met het kleintje gaat het goed. Ze groeit al hard.

Ze kletst al terug, agoe en urm en ze tilt haar hoofd hoog op als ze op haar buik ligt. Haar voeten gaan vanzelf mee, goed voor de buikspieren! Slapen doet ze niet zo veel en dan vooral overdag als het lekker druk is om haar heen. De kraampjes slaan erg vaak toe en dan is het krijsen. Er zit pit in deze tante!

Vandaag buiten in de zon gelopen!

Donderdag ben ik voor het eerst naar buiten geweest met Amia. Toen waaide het flink en we vonden het allebei best een eind naar de brievenbus. Vandaag was het heel mooi weer en zijn we even gaan kijken bij de nieuwe volkstuintjes, die in het weiland vlakbij worden aangelegd. Een paar buren ons mooie meisje kunnen showen, de groten lekker buiten laten spelen en Martin heeft zelfs twee tellen hand in hand met ons gelopen. Wat was dat heerlijk.

Deze foto's heeft Suzan vrijdag gemaakt toen ze op kraamvisite kwam. De kleine dame zit iedere dag wel een tijdje in een draagdoek. Ik ben het nog niet verleerd.

Wat een liefje, met van die kleine zachte geluidjes en een fronsje in haar voorhoofd. Ze is veel rustiger nu ze uit de buik is dan erin.

Zo ligt ze nu op mijn schoot, voldaan na goed bij mama drinken, de borstvoeding is sinds zondag goed op gang. Ik vond het best even spannend om het bijvoeden te stoppen, maar ze dronk zo mooi bij mij dat het ook jammer was geweest om het geleidelijker te doen. We hebben haar heel vaak aangelegd en huid op huid contact gemaakt en dat hielp.

Amia is geboren!

Na een zware en traumatische bevalling is zondag 16 maart onze geliefde dochter Amia geboren. Moeder en kind waren beiden ziek en moesten aan de antibiotica infusen. Later moest Amia ook nog onder de blauwe lamp vanwege geelzien. Sinds donderdagmiddag zijn we weer thuis en mochten we eindelijk aan de kraamtijd beginnen. Het lijkt erop dat, hoewel mijn lijf eerst niet genoeg had voor haar, de borstvoeding nu op gang begint te komen. Vanaf dat we thuis waren hebben we bij kunnen voeden met moedermelk van Vera, die ik daarvoor oneindig dankbaar ben. Amia is prachtig en pakt haar leven na haar moeilijke start goed op. Eerst mama en de rest komt later.

Er is nog geen kraambezoek geweest. Alleen de opa en oma's die voor de groten hebben gezorgd alle tijd dat wij in het ziekenhuis waren, in totaal 10 dagen, hebben haar heel even gezien. Dat komt nog wel. Ik geniet op dit moment van mijn kind aan de borst en van de relatieve rust van weer thuis zijn. De quilt was mee naar het ziekenhuis en heeft de couveusesuite van Amia wat opgevrolijkt.

Pipstoffen voor een babyquilt

De quilt voor Siminie ( werknaam kind in buik) is klaar. Het is het eerste kind waarvoor de quilt er eerder is dan zijzelf. Dat komt omdat ik er vorig jaar al aan begonnen was, tijdens de zwangerschap die een miskraam zou worden. Toch staat de titel nog steeds: quilt voor mijn laatste kindje, al moesten we er wel veel langer op wachten dan gehoopt. In totaal 3 miskramen voor deze zwangerschap. Het heeft dan ook een hele tijd stilgelegen, want afmaken voor een ander zag ik niet zitten. Daarvoor zitten er te persoonlijke stofjes in. Zoals een rode stipjesblouse van mij en lichtblauwe overhemdstof van Bas. Het is met de hand doorgepit in the ditch. Dat doe ik niet meer: het resultaat zie je niet. Dan was de rand met de hartjes veel leuker om te doen.

De achterkant is een blauwe sterretjesstof van Karteris waar ik dol op ben, het gaat bijna naar lavendel toe. De rand is een rode stipjesstof van Eline's huis, die ik mezelf voor Sint had ingepakt. De tussenvulling was Luna batting, 80/20, ongelooflijke piltroep. Het was de rest van de quilt van Tante Jeanne en toen was het ook al zo'n drama. Nooit meer kopen, die rommel.

Ik zal ook niet snel voor een ander kind een disappearing nine-patch maken. De techniek was leuk om te doen, maar de naam voelt toch akelig. Nu alleen het label er nog op, maar daar moet de naam op komen en die wil ik nog niet zichtbaar hebben. Ik heb hem op de afgelopen Bee in Elden geshowd en daarna heeft Bas hem voor me gewassen. Hij is recht, maar heeft scheef gehangen aan de waslijn. 

Ik twijfel nog of ik in de grotere vierkanten ook hartjes zal zetten, maar ik heb voorlopig genoeg ander werk. Ze mag komen en dan kan ze erop liggen of eronder.

Nuttige handwerken aka handdoeken en washandjes

Af en toe moet er ook wat nuttigs gemaakt worden, dingen die slijten, stoffen die in de weg liggen opmaken (badstof, wat een rommel geeft dat!) dus dat heb ik van de week gedaan. Ik heb van lappen die ik nog had, handdoeken en washandjes gemaakt. 1 lap was van een oude badjas van Bas, versleten op sommige stukken, andere nog prima. 1 lap heb ik van Hetty, een mede-quiltster gekregen, eigenlijk om leuke dingen mee te doen, maar dat kwam er maar niet van en 1 lap waarvan ik niet eens goed weet waar hij vandaan komt, misschien ook van Hetty. Van de overschotjes washandjes, niet te groot want dan vallen ze maar van de handen. De randjes eromheen zijn van een rest geel geruite katoen, een stofje waar ik een jurk van heb gemaakt en een ooit bij de kringloop gekocht oranje biaisband, maar dat werkte minder lekker. Verder heeft Bas de lockmachine voor me tevoorschijn gehaald, want dat lukt me natuurlijk niet. Hij stond nog goed ingeregen met gewoon wit garen, gelukkig. Hier zijn foto's van het eindresultaat.

Overal zitten keurige ophanglussen van keperband aan.

En dat ruimde weer wat op in mijn stoffenbakken en dat was hard nodig, want ik heb mijn nesteldrang een beetje via stoffen bestellen op internet uitgeleefd...