Smartphonecover in leer

Voor Irene moest er nog een hoesje komen voor haar nieuwe smartphone. Die kreeg ze voor haar verjaardag om eraan te wennen. Ze vindt bellen nog afschuwelijk. Incourante maat, 5" scherm,  geen merk etc. Zelf iets maken dus. Het werd uiteindelijk leer, twee oranje stukjes van een stalenboek. De gaatjestang heb ik weer eens gebruikt en verder de hamer en een nijptang voor het bevestigen van de rvs drukknoop. De nijptang was omdat er iets mis ging bij het erin tikken van de helft van de knoop. 

De voorkant, met telefoon erin.

De achterkant, van lichter leer, met wat vouwen erin.

De phone naast het tasje. Er is nog plaats voor gaten om een koord voor rond haar nek te bevestigen, maar eigenlijk wil ik dat niet. Ik houd wel van simpel. De drukknoop houdt de boel goed op zijn plek. De binnenkant is zacht, geruwd, leer. De leren veter waarmee ik heb genaaid zou het wel een tijd moeten houden.

De traktatie, de laatste, want volgend jaar zit ze op middelbaar onderwijs, was pizza. Op haar verzoek  harten, met paprika en kaas, met tomaat en kaas, met ham en ananas en kaas, met paprika en champignons en kaas. Er was gelukkig voor iedereen wat te vinden, ondanks voorkeuren en verboden. Daar ben ik trots op. De meesten wilden er wel nog eentje. Aantekening voor Simon in januari: eentje met alleen maar salami voor Inez en even allergien nagaan. Uit een batch waar ik normaal twee bakplaten mee vul, kreeg ik er ruim 40. Amia was een grote hulp. Geen foto, ik had het een beetje te druk met het doen en controle houden. Van de affe traktatie heb ik nog een foto op het grote toestel staan.

Halloweenrok met lichtjes van Pinterest

Gisteren had Irene een prachtavond met haar vriendinnetjes. Ze had een rok aan, die ik af had de seconde dat ze aanbelden.... Er zitten kerstlampjes op en in een verborgen zak zaten de batterijen en de aanuitschakelaars. Dit is de verwijzing naar de blogpagina waar de lichtjes werden uitgelegd, maar ik deed het toch weer anders... http://www.sewchibi.com/2014/01/seasonal-sewing-series-hikari-light.html 

De onderrok is van die glibberige roze voeringstof. Daar zit aan de binnenkant een zakje op. De bovenrok is tule, alle tule die ik nog overhad van haar 5e verjaardagsfeestje in balletstijl, ik schat zo'n 5 meter. De lampjes van de Hema, 2 snoeren, heb ik aan de tule vastgezet met miniwasknijpertjes die voor het ophangen van kaarten gebruikt worden. Het kan er dus ook weer af en dan heb je gewoon een prachtige rok om in te dansen.

De dames voor vertrek.

Traktatie Martin

Deze week was er een blog van http://www.leesvoer.net/traktatie/ over uit de hand gelopen traktaties. Te veel, te ongezond. Daarom zet ik hier de traktatie voor Martin die morgen jarig is. Eerder heb ik dat als gewoon huishoudelijk werk beschouwd, maar het blijkt een vorm van zelfexpressie te zijn. 

Het begint met vragen wat de jarige wil. Hij wilde eerst Bob de bouwertaart, een iets minder haalbaar concept. Vervolgens kwam hij zelf met appels. Heel knap! Daar heb ik de spekjes, een favoriet van Martin, bij bedacht en toen nog een rondje Google erop losgelaten. Daar heb ik dan weer mijn variant van gemaakt, want plakken met glazuur leek me niks. De spek en het blaadje zitten met 1 cocktailprikker vast in de appel. Door lange spekken in 3 te knippen kon ik het snoetje op het snijvlak  plakken zonder extra kleefstof. Het makkelijkst was eerst het blad aan het prikkertje, dat in de appel en daarna de van gezicht voorziene spek erop spiesen. Ik heb iets te weinig ruimte voor de tekst, de spek dekt Hoera wat af.

Het resultaat:

En dat dan in totaal 40 keer, verdeeld over twee kistjes. Tegen het butsen zitten er papieren servetten tussen de rijen en op de bodem en wanden.

Vervolgens kun je natuurlijk de discussie aan met @musjes of dit niet te veel e-nummers (spekjes) en te onaantrekkelijk voor kleuters (appels) is, maar ik heb mijn best gedaan ;-). De snoetjes en de blaadjes heb ik op de pc gemaakt in Paint, meer basic kun je niet hebben. En daarna heb ik gisteravond me bijna de blaren geknipt om ze klaar te hebben voor vandaag de assemblage. Martin heeft een snoetje mee naar bed genomen, dus ik denk dat hij ze leuk vindt.

1 november mijlpaal: top van de eerste quiltlessen af!

Op 1 november 2014 was de top af, waarmee ik dit blog begon... Helemaal met de hand, zelfs de cornerstones en de sashings. Wat een monnikenwerk was dat. Dat doe ik in het vervolg toch echt liever met de naaimachine.

Hier ligt hij op de keukentafel, waar ik hem inmiddels op gedubbeld heb, maar daar heb ik geen foto's van. Het was al erg zwaar werk, zittend in de trippelstoel, met grote lappen slepen. De achterkant is een half dekbedovertrek van Ikea, wit met blauw toile poppetjes, uit de graaibak omdat er geen sloop meer bij was. Het is vrij los geweven, wat volgens mij een voordeel is bij het doorpitten. Gewone dekbedstoffen zijn vaster geweven en daardoor prikt dat zwaarder.

Hier nog een keertje tegen het licht, met lieftallige assistentie van Bas. Het hartje erboven berust puur op toeval, maar vind ik wel heel grappig. Onderbewust... Nog een grapje: toen ik aan de kindjes vroeg voor wie deze quilt nu moest worden, zeiden ze dat dit wel echte mamakleuren waren en dus wordt dit een echte mamaquilt.

Lavendelzakje kerst eigen ontwerp

Omdat ik de lavendelzakjes van Farmyard zo leuk vond, ging ik kijken naar restjes stof waarmee ik een kerstversie kon maken. Gelukt! Ik had ook nog belletjes voor aan het touwtje van een eerdere Fonkeldag en een houten knoop van Memories die er perfect op paste.

De voorkant met een graaiend handje van Martin.

De achterkant. Rood op mijn rode tafelkleed is niet helemaal handig, zie ik nu.

De binnenkant vind ik net zo mooi. Die zit ook van allerlei restjes in elkaar, maar daar zie je, als het gevuld is, helemaal niets van.

Rokje voor Amia

Omdat het kouder werd en ik vond dat ze een zelfgemaakte rok mocht. Op Pinterest kwam ik tegen dat gequilte rokjes mode zijn. Dat kon ik ook. Binnenzijde in de fleece, dus eigenlijk maar twee lagen.

Ze is er alweer uitgegroeid, want het rekt natuurlijk niet.

Inhalen van blogposts

Lang geleden, in oktober, heb ik enthousiast meerdere blogposts geschreven. Daarna nam het leven van alledag weer meer tijd en energie om nog iets extra te doen. Dat is jammer, want ik vind het terugkijken op wat ik gedaan heb wel leuk om te doen. Daarom weer een fris en fruitig goed begin. Van de voornemens per 1 januari ben ik niet zo, maar wel van iedere dag is weer een nieuwe dag.

Ergens in oktober was Amia nog maar een beginnend etertje. Dat doen we volgens Rapley en dus met prachtige fotomogelijkheden. Neem nou spinazie....

Het was een feestje!

Verknipte hexagonnen

Vandaag heeft Bas ons kleine meisje meegenomen om boodschappen te doen. Dus had ik mijn handen een uur vrij, hoera! Ik heb het pakketje van Quiltshop Leur gepakt en ben de roos van verknipte hexagonnen gaan maken. De uitleg was minder uitgebreid dan verwacht. Gelukkig heb ik ooit An Moonen hexagonen aan elkaar zien zetten.

Het is een soort onderzetter, groot genoeg voor de theepot, maar nu in gebruik onder een vaas bloemen. Ik denk niet dat er veel meer van komen. Hexagon is mijn favoriete vormpje nog niet. Wie weet in de toekomst.

Fonkeldag

Ik ben bij de Fonkeldag geweest en heb daar geen steek genaaid! Ter verdediging: Bas durfde het met 4 koters niet aan, dus heb ik Amia meegenomen. Dan had ik meteen een rollator. Het was beregezellig om met Ankie bij te kletsen en Amia hield zich ook vrij goed. Zeker in aanmerking genomen dat ze boventanden heeft gekregen terwijl we er waren...

Ik had tevoren twee pakketjes voor de WS besteld. In de hoop dat ik er met het pakketje alleen ook wel uit zou komen. Dat klopt. Gisteren heb ik het pakketje voor een lavendelzakje van Farmyard gemaakt. Wat was dat goed verzorgd. Het stond klaar met een naamkaartje en al, alles zat erin en de uitleg over hoe heet je de vlies op de stof moet strijken zat erop. Erg belangrijk als je de uitleg op de dag zelf mist, zoals ik. Het is af en goed gelukt. Op tijd begonnen voor Sint. Ik ging natuurlijk meteen rommelen met eigen proeflapjes en kantjes om er nog eentje te maken. Volgens mij heeft Martin daar al een oogje op. Dan moet ik wel even de lavendel die te drogen hing van de takjes rissen, om het zakje te vullen. 

Ik heb een pakketje gewonnen voor een hartje, ook van Farmyard, of ik kan eens proberen hoe de verknipte hexagonen werken van Quiltshop Leur. Dat zijn in ieder geval ook heel mooie stofjes, roden en zandtinten. 

Ter plekke heb ik nog wat stofjes in de hal gekocht, van iemand die de eigen voorraad verkoopt. Die draaien nu in de wasmachine, want lekker ruiken deden ze niet. Wat ik nog wil noemen: de houten knoopjes van Memories. Prachtig precies gemaakt, opsmuk zonder glitter! Ik had er gekocht en er zaten er in de goodiebag. Die komen vast goed van pas op het quiltje van Simon of Martin. 

Speelkleed

Voor Amia, maar eigenlijk ook de rest, want alles ligt hier met enige regelmaat op de vloer, heb ik een speelkleed gemaakt. Hij kleurt prachtig bij de grijze linoleum vloer. Hij draait nu in de wasmachine om de quiltlijnen eruit te krijgen. Dat is wel eng. Ik heb het met de machine genaaid van resten charmsquares Front Porch en wat anders, handgequilt met zachtroze Venne katoen. Vrij dik spul, maar wel passend bij de dubbele laag fiberfil om het een zacht matje te laten worden. Wel veel te dik om goed te quilten, dat doe ik in het vervolg toch anders. Deze is gelukt omdat ik hem op de keukentafel kon dubbelen. Het meet ongeveer 40 bij 36 inch, een meter bij 90 cm. De rest gaat nog niet, die zijn te groot.

Ankie heeft hem voor me geshowd bij de Fonkeldag. Ik kwam het podium niet op.

Tops, maar geen quiltwerk doordat ik niet kan dubbelen

Deze zomer is het af en toe gelukt om te naaien, maar er is niks af. Daarom maar een paar foto's van de tops.

Van 4 charmpacks van Grant Park van Moda.

De layercake van Grant Park van Moda met 6 stoffen van mezelf erbij voor de sterren. Ieder gezinslid zou zich in een ster moeten kunnen herkennen.

De quilt voor Carola en Alex met het groen van hun woonkeuken, gemaakt van 8 charmpacks Front Porch van Moda.

Van de resten van deze en wat aanvullend rood van een charmpack Floral Gathering van Moda heb ik een top gemaakt voor een boxkleed. Die heeft dus eigenlijk haast, want met een heupfixatie past ze dadelijk niet meer in de wagen om te slapen en moet ze dus wel in de box.

Hier is het alleen neergelegd, inmiddels zit het ook in elkaar. Voor de achterkant wil ik iets met deze stof, hoop ik. Die is nog niet af en dat lukt ook niet goed. Ik kan niet staan en bukken met mijn bekken.

Tot zover, ze hangen over het kamerscherm en ik kijk er af en toe naar. Heel frustrerend.

Vest voor Merle

Vorig jaar mocht mijn petekind Merle zeggen wat ik voor haar zou breien. Ze wilde een aquablauw vest van katoen, zonder veel fratsen, maar wel graag met een overslag. Dat heeft met al dat zwanger zijn en  lichamelijk ongemak lang stilgelegen, maar nu vond ik dat het voor haar verjaardag af moest zijn. Voor het feestje, wat later dan haar verjaardag door de vakantie, was het af. Gelukkig, er gingen wat nachtelijke uren inzitten omdat Amia het erg lang volhoudt 's avonds. De rand heb ik, voor vormbehoud, gehaakt en dat ging relatief vlot.

Als grapje heb ik er een muisje bij gehaakt, met een sliertjesstaart. Ze was er best blij mee, maar ik heb het op Irene en Simon gepast en nu valt hij wel erg groot. Ze zal er een beetje in moeten groeien...

Nu mag ik weer verder met sokken voor mijn veel te hard groeiende koters, maat 36, 33 en 27 op het moment!

Poppenbedje unit rood

Maandag was de eerste schooldag. Er stond een houten bedje met een briefje erop. Wie maakt er beddengoed voor me? Dat kan ik nog net, dus ik heb thuis meteen stevige stof gezocht en gevonden en toen ik Martin op moest halen heb ik de maten opgenomen. In de avond kon Martin proefliggen op de matras of het wel zacht genoeg was voor de pop. Goedgekeurd, dus dichtmaken. Dinsdagochtend ging het mee naar school en hadden de poppen weer een aangekleed bed. Lekker rood, niet zo roze, in de hoop dat dan ook jongens ermee willen spelen. Martin misschien, hier thuis is hij ook aardig voor poppen en knuffelbeesten.

Verder ben ik helaas zo druk met andere dingen, zoals PGB voor Martin en de heupdisplasie van Amia, dat er ook regelmatig dingen niet lukken en daar baal ik dan van. Vera houdt nog een tas van me tegoed. Ze was vandaag jarig en ik had nu maar een paar zeepjes en de gehaakte cupcakes voor aan de tas ingepakt. Geen foto gemaakt, vergeten.

Rok voor Irene

Dit is een stofje van mijn moeder, waar Irene ter plekke verliefd op werd. Maanden geleden natuurlijk, maar vandaag deed Amia een onverwacht lang dutje en kon ik er dus een rok van naaien. Een dubbele elastiek in de taille en een onderrand van biaisband geven net wat meer jeu aan een simpele rimpelrok. 

Achterstallige sokken voor Bas

Deze sokken lagen er al minstens een jaar. Ze zijn gemaakt van resten sokkenwol. Ik heb een hele tijd niet tegen wol gekund, alles kriebelde toen ik zwanger was. Nu zijn ze eindelijk af. Hij heeft ze al aangehad, want wol is ook lekker als het warm is.

Quilt voor op de bank

Wat is het lang geleden. Druk druk druk;-) Amia groeit goed, maar is nu ziek, ocharme. Martin is met Pinksteren erg ziek geworden, wat toch weer een rondje huisartsenpost nodig maakte. Ikzelf ben al weken aan het snotteren en hoesten. Slaapt mijn dame eindelijk, hoest ik mezelf wakker... Ik heb wel wat tussen de bedrijven door kunnen doen, maar (natuurlijk) niet zo veel als ik wilde. De top voor Carola is af. Ik had zeer gewaagd een pakket, Front Porch, gekocht via Craftsy.com, in Amerika, met onder andere de kleur van haar woonkeukenmuur. Het heeft goed uitgepakt en het werkte lekker. Het kamerscherm wat eigenlijk voor de badbevalling bedoeld was, heeft nu een functie als designwall gekregen. Het doet het uitstekend.
Nu probeer ik van een layercake die ik meebesteld had in mijn eigen kleuren een quilt voor onszelf te maken, dat schiet er namelijk makkelijk bij in. Ik heb nu alles gesneden klaarhangen en als ik 5 minuten geen kind vast heb, kan ik weer iets stikken. De top is af.

Paasjurken voor twee zussen

Ik heb voor mijn beide dames een pillowcase dress gemaakt voor 

Pasen.

Luier voor babypop

Nieuwe kindjes zorgen voor nieuwe interesses bij de groten. Dus heb ik nu een wasbare luier gemaakt voor de babypop en zit er nog 1 in de pijplijn voor een knuffelbeer. Compleet met inlegger. Helemaal echt.

Met het kleintje gaat het goed. Ze groeit al hard.

Ze kletst al terug, agoe en urm en ze tilt haar hoofd hoog op als ze op haar buik ligt. Haar voeten gaan vanzelf mee, goed voor de buikspieren! Slapen doet ze niet zo veel en dan vooral overdag als het lekker druk is om haar heen. De kraampjes slaan erg vaak toe en dan is het krijsen. Er zit pit in deze tante!

Vandaag buiten in de zon gelopen!

Donderdag ben ik voor het eerst naar buiten geweest met Amia. Toen waaide het flink en we vonden het allebei best een eind naar de brievenbus. Vandaag was het heel mooi weer en zijn we even gaan kijken bij de nieuwe volkstuintjes, die in het weiland vlakbij worden aangelegd. Een paar buren ons mooie meisje kunnen showen, de groten lekker buiten laten spelen en Martin heeft zelfs twee tellen hand in hand met ons gelopen. Wat was dat heerlijk.

Deze foto's heeft Suzan vrijdag gemaakt toen ze op kraamvisite kwam. De kleine dame zit iedere dag wel een tijdje in een draagdoek. Ik ben het nog niet verleerd.

Wat een liefje, met van die kleine zachte geluidjes en een fronsje in haar voorhoofd. Ze is veel rustiger nu ze uit de buik is dan erin.

Zo ligt ze nu op mijn schoot, voldaan na goed bij mama drinken, de borstvoeding is sinds zondag goed op gang. Ik vond het best even spannend om het bijvoeden te stoppen, maar ze dronk zo mooi bij mij dat het ook jammer was geweest om het geleidelijker te doen. We hebben haar heel vaak aangelegd en huid op huid contact gemaakt en dat hielp.

Amia is geboren!

Na een zware en traumatische bevalling is zondag 16 maart onze geliefde dochter Amia geboren. Moeder en kind waren beiden ziek en moesten aan de antibiotica infusen. Later moest Amia ook nog onder de blauwe lamp vanwege geelzien. Sinds donderdagmiddag zijn we weer thuis en mochten we eindelijk aan de kraamtijd beginnen. Het lijkt erop dat, hoewel mijn lijf eerst niet genoeg had voor haar, de borstvoeding nu op gang begint te komen. Vanaf dat we thuis waren hebben we bij kunnen voeden met moedermelk van Vera, die ik daarvoor oneindig dankbaar ben. Amia is prachtig en pakt haar leven na haar moeilijke start goed op. Eerst mama en de rest komt later.

Er is nog geen kraambezoek geweest. Alleen de opa en oma's die voor de groten hebben gezorgd alle tijd dat wij in het ziekenhuis waren, in totaal 10 dagen, hebben haar heel even gezien. Dat komt nog wel. Ik geniet op dit moment van mijn kind aan de borst en van de relatieve rust van weer thuis zijn. De quilt was mee naar het ziekenhuis en heeft de couveusesuite van Amia wat opgevrolijkt.